ตั้งแต่ผมลืมตาดูโลก ข้างกายของผมจะมีสิ่งมีชีวิตที่คนทั่วไปเรียกว่าสัตว์อยู่ข้างกายเกือบตลอด 
 
ตอนเด็กๆที่บ้านผมก็จะเลี้ยงหมาไว้ตลอด มากน้อยแล้วแต่ความสามารถในการดำรงชีวิตของแต่ละตัว
 
ตัวไหนฝืนสังขารได้นาน ก็จะอยู่ด้วยกันนานหน่อย
ตัวไหนมีโรคร้ายติดตัว ก็จะตายก่อนวัยอันควร  
 
 
ปัจจุบันตอนนี้เลี้ยงไว้ทั้งหมด 5 ตัว ....
 
 
ตอนแรกก็มีแค่2แหละ แต่พอมัน Featuring กันเท่านั้นแหละ มีเจ้าตัวเล็กเพิ่มมาอีก5ตัว 
 
จะว่าไปบ้านผมก็ไม่ได้เนื้อที่ 30 เอเคอร์ จะให้เลี้ยงไว้ทั้ง 7 ตัวก็จะกลัวคนเข้าใจผิดคิดว่าเป็นฟาร์มเพาะหมา ก็เลยต้อง(จำใจ)ปล่อยเจ้าตัวเล็กให้คนอื่นไปเลี้ยง2ตัว  
 
ซึ่งผมก็ไม่สนใจว่าพ่อแม่ของเจ้าตัวเล็กมันจะยินยอมให้ผมพรากความเป็นพ่อแม่จากลูกๆของมันรึป่าว  แต่ผมก็สรุปได้แหละว่าพ่อแม่มันคงไม่ว่าอะไรเพราะไม่เห็นมาเรียกร้องเห่าหอนอะไรเลย
 
 
ดูเหมือนว่าพระเจ้าจะยังไม่พอใจที่มีสัตว์อยู่ในบ้าน 5 ตัว 
 
 
 
 
เมื่อช่วงตรุษจีนปีก่อน
 
รถขนเป็ดของบริษัทชื่อดังแห่งหนึ่งจะขับรถวิ่งผ่านหน้าบ้านผมทุกวัน วันละหลายๆรอบ ไม่รู้ว่าด้วยความบังเอิญหรือโชคชะตาฟ้าลิขิต เป็ดดันตกมาจากรถ2ตัว 
 
ความซวยมาเยือน ตายละหว่าทำไงดี เกิดมาไม่เคยเลี้ยงเป็ดซะด้วย เป็ดมันกินอะไร??
 
แม่ก็รับเลี้ยงไว้อย่างดี แต่เจ้าเป็ดน้อย2ตัวนี้มีบุญน้อยยิ่งนัก เลี้ยงไว้ได้ประมาณ 3-4 เดือน ก็โดนขโมยไป T-T 
 
 
 
3-4 เดือนก่อน

แม่คงจะเหนื่อยไม่พอกับงานที่บ้านและหมาอีก5ตัว แม่ได้ขอเป็ดจากรถขนเป็ดมาเลี้ยงอีกครั้ง ครั้งนี้ก็ขอไว้2ตัวเหมือนเดิม
 
บอกกันแบบตรงๆเลยว่า ผมมีความคิดคัดค้านในการเลี้ยงเป็ดตั้งแต่แรก เพราะเป็ดมัน "ขรี้"บ่อยมาก  บางครั้งผมกลับบ้านมาดึกๆ มองไม่เห็นทางก็โชว์มูนวอร์ค( Moon Walk) ด้วยการเหยียบขรี้เป็ดเป็นประจำ (หลายคนคงแอบคิดในใจว่าทำไมผมไม่ลื่นหัวฟาดพื้นตายไปเลย )
 
แต่แล้วเมื่อเวลาผ่านไปนานวัน ผมก็เริ่มหลงรักเจ้าเป็ด2ตัวนี้มากขึ้นเรื่อยๆ ด้วยพฤติกรรมในการดำรงชีวิตแบบซื่อๆของเป็ด และพัฒนาการต่างๆในการใช้ชีวิต
 
ผมไม่เคยคิดเลยว่าเป็ดมันจะฉลาดเหมือนหมา
 
"หมาหิว หมาก็จะมาขอ"
"เป็ดหิว เป็ดมันก็มาขอ !!!! "
 
หมาเห่ายังไง เป็ดก็ร้อง ก๊าบๆๆ ขออาหารเยี่ยงนั้น
 
 
ไข่
 
ผมและคนที่บ้านแยกไม่ออกจริงๆครับว่าเจ้าเป็ด2ตัวที่นำมาเลี้ยง ตัวไหนเป็นตัวผู้ ตัวไหนเป็นตัวเมีย
 
เอ๊ะ !! หรือว่าเป็นตัวผู้ทั้งคู่ ... หรือตัวเมียทั้งคู่
 
เลี้ยงมาตั้งนานก็ไม่ไข่ออกมาให้กินสักที จนคิดว่ามันเป็นตัวผู้ซะแล้ว
 
แต่แล้วเช้าวันหนึ่งแม่ผมก็ต้องประหลาดใจเพราะเจอไข่ขาวๆ 1 ฟอง อยู่ในมุมมืดๆมุมหนึ่ง
 
ป๊าดดดดดด !!! เป็ดออกไข่แล้ว  ก็เลยมาฟันธงกันว่าเจ้าตัวที่ตูดมีรอยเลือดตัวนั้นคือตัวเมีย
 
แต่ ...... 14 วันต่อมา
 
จากปกติที่จะต้องพบเจอไข่ 1 ฟองทุกวัน เช้าวันนี้กลับเจอไข่ 2 ฟอง
 
ตายล่ะหว่า ถ้ามันออกไข่ทั้ง2ตัว ก็เป็นตัวเมียดิ เอ๊า !! แล้วตัวไหนเป็นตัวทำฟระ ยิ่งคิดยิ่งงง @_@
 
 
 
ในตอนนี้เจ้าเป็ดน้อยสีขาว2ตัว ก็กลายเป็นสมาชิกในบ้านอย่างเต็มตัว ทุกคนหลงรักมัน(อาจจะมีบางครั้งที่อารมณ์เสียเพราะมันไม่ยอม"ขรี้"ในห้องน้ำ) 
 
 
 
ให้โอกาสกับสิ่งที่เราไม่รู้
 
จากเรื่องเป็ดที่เล่ามา ทำให้ผมนึกถึงคำพูดของนักเขียนท่านนึงนามว่าหนุ่มเมืองจันท์
 
 
"ให้โอกาสกับสิ่งที่เราไม่รู้"
 
 
ตอนแรกผมไม่เคยเลี้ยงเป็ด ผมจึงมีความคิดที่ไม่อยากเลี้ยง ผมตัดสินไปก่อนแล้วว่าเป็ดมันต้องเป็นอย่างนู้นอย่างนี้ ไม่เป็นอย่างที่เราคิดแบบนี้แบบนั้น
 
นักเขียนท่านนี้ เปรียบเทียบ "สิ่งที่เราไม่รู้" กับ "ความมืด"
 
 
"จินตนาการของคนเราเมื่อเจอความมืด เมื่อได้สัมผัสหรือเดินผ่านเข้าไปจะมีความกลัวเข้ามาเสมอ
เราไม่รู้ เราไม่เห็น แต่เราไม่เคยคิดในทางบวก
ไม่คิดหรอกว่าถ้าเดินฝ่าความมืดเข้าไปเรื่อยๆ อีกนิดเดียวอาจจะพบกับแสงสว่างหรือทางออก
 
.....
.....
 
เราไม่เคยให้โอกาสกับสิ่งที่เราไม่รู้เลย "
 
 
เหมือนกับผมในตอนแรกที่ไม่ให้โอกาสกับเป็ด แต่พอผมได้ให้โอกาสกับมัน มันก็ได้มอบสิ่งดีๆต่างๆมากมายที่ชีวิตผมไม่เจอได้รับมาก่อน
 
ลองครับ ลองให้โอกาสกับอะไรสักครั้งในชีวิต
 
 
 
 
 

Comment

Comment:

Tweet